آیا دیابت نوع 1 تنها با ژنتیک مرتبط است؟

خیر، اما ژنتیک در ابتلا به دیابت نوع یک نقش دارد. بروز دیابت نوع 1 در کودکان درکشورهای  صنعتی درسراسر جهان از دهه ی  50 میلادی افزایش یافته است این افزایش به میزان 3 درصد درهر سال است. چنین افزایشی  نمی تواند  تنها به علت ژنتیک باشد. ژنهای  خاصی بطور کلی آنهایی که با سیستم ایمنی مرتبط هستند با خطر ابتلا به دیابت نوع یک درارتباطند. این ژنها میتوانند اثر حفاظتی  در برابر ابتلا به این بیماری داشته باشند و یا این خطر را افزایش دهند. هر کسی ممکن است به این بیماری مبتلا شود چه افرادی با ژنهای  کم خطر و چه کسانی که دارای  ژنهای پرخطر هستند اما ممکن است همه ی افرادیکه دارای ژنهای پرخطر هستند به دیابت مبتلا نشوند.

نقش محیط زیست درابتلا به این بیماری چیست؟

درمورد دیابت نوع 1، محققان  با تأثیر فاکتورهای زیست محیطی بر افزایش  شیوع  این بیماری موافقند این که این فاکتورها کدامند زمینه ی گسترده ای از تحقیقات را تشکیل  می دهد که بحث وتحقیق بروی آن  همچنان ادامه دارد. برخی از این  عوامل عبارتند از: ویروس ها، کمبود ویتامینD، میکروبیوتای روده ، تغذیه (از جمله شیرگاو و گلوتن )، اضافه وزن یا چاقی و مواد شیمیایی موجود در محیط زیست.

همچنین ممکن است ترکیبی ازعوامل مختلف درافزایش ابتلا به این بیماری نقش داشته باشند عوامل مختلف در هر فرد نقش متفاوتی دارد و به ژنتیک فرد ارتباط دارد، این موضوع شناسایی علل ریشه ای این بیماری را مشکل میکند.

بیش از یکصد سال است که محققین  درجستجوی ویروس هایی هستند  که علت ابتلا به دیابت  نوع 1 را توضیح می دهند اما اثبات قطعی آن هنوز صورت نگرفته است . اولین بار درسال 1864، پزشکی پیشنهاد کرد که اوریون (mumps)می تواند علت  دیابت باشد و پزشکان پس از آن  متوجه شدند بیشترین ابتلا به دیابت در زمانی  بوده است که اوریون در یک منطقه شیوع یافته است.

اکنون شواهد علمی نشان می دهد که ویروس ها در ابتلا انسان به دیابت  نقش دارند (برای مثال ویروس ها می توانند حیوانات آزمایشگاهی را به دیابت مبتلا کنند، یا علایمی از وجود ویروس ها در پانکراس افراد  مبتلا به دیابت دیده می شود)، اما برخی از دانشمندان هنوز این ارتباط را زیر سوال می برند  بنظر این گروه از دانشمندان حتی اگر ویروس ها علل بروز دیابت دربرخی  افراد باشند، میزان عفونت برخی از این ویروس ها از سال 1950 چندان تغییری نکرده است بنابراین چنین فر ضیه ای نمی تواند  افزایش شیوع  دیابت نوع 1 را توضیح دهد.

تحقیقات بروی مواد شیمیایی موجود در محیط زیست چندان زیاد نیست اما بر اساس  چندین مطالعه ی انجام شده دراین زمینه بین ابتلا انسان به دیابت نوع 1 و وجود آلودگی در هوا، PCB_S، نیتریتها و نیتراتها ارتباطاتی وجود دارد. برخی مطالعات حیوانی نشان می دهد بین BPAکه یک نوع  ماده ی شیمیایی استفاده شده  درانواع  پلاستیکها است با ابتلا به دیابت  ارتباطی  وجود دارد.

علیرغم وجود شواهد احتمالی، هنوزهیچ مطالعه ای  ابزار موثری را برای جلوگیری ازاین بیماری معرفی نکرده است. تعداد محدودی آزمایشات بر روی پیشگیری  از ابتلا به این بیماری انجام شده است که نتایج موفق آمیزی نداشته اند.

آیا تماس با عوامل زیست محیطی دراوایل زندگی می تواند شانس ابتلا فرد به دیابت نوع 1 را درمراحل بعدی زندگی افزایش دهد؟

در برخی مطالعات مشخص گردید که کمبود ویتامین Dدرمادران  در دوره ی بارداری ممکن است خطر ابتلا کودکان آنها را در مراحل بعدی زندگی به دیابت  نوع 1 افزایش دهد. همچنین کمبود ویتامین Dدردوره ی نوزادی وکودکی می تواند بر خطرابتلا به دیابت نوع 1 موثر باشد، با این حال درسایر مطالعات چنین ارتباطی مشخص نشده است. به همین ترتیب دانشمندان در مورد تغذیه باشیرمادر در جلوگیری از ابتلا به دیابت  نوع 1 با هم  تضاد  آراء دارند.

گروهی از محققین  معتقدند شروع غذای جامد قبل از 3 ماهگی  نوزاد  با افزایش خطر اتوایمیون یا بیماری دیابت  نوع 1 مرتبط می باشد. برای آگاهی  کامل از تحقیقاتی  که  در این زمینه انجام شده است  میتوانید به سایت:www.diabetesandenvironment.orgیا www.healthandenvironment.orgمراجعه کنید.

منبع:

http://insulinnation.com/treatment2/cure-insight/are-there-environmental-causes-for-type-1/